Çekme kat, bir binanın üst katlarında, alt katların taban alanına göre geri planda bırakılarak inşa edilen ve bina kütlesinin yukarı doğru daralmasını sağlayan katı ifade eder. En basit haliyle, bina yukarı doğru çıkarken geriye doğru “çekilmiş” bir görünüm oluşturur. Bu çekilme, hem mimari estetik hem de imar kurallarına uyum amacıyla uygulanır.
Detayına indiğimizde çekme kat, genellikle teras kullanımının mümkün olduğu, dışarıya doğru çıkıntısı olmayan ve alt kat sınırından geriye doğru belirli bir mesafe bırakılarak yapılan bir düzenlemedir. Belediyelerin imar yönetmeliklerinde, özellikle yüksek yapı yoğunluğunun olduğu bölgelerde, güneş ışığı, hava akımı ve komşu parsellerle mesafe korunması gibi nedenlerle zorunlu tutulabilir. Örneğin bir arsa üzerinde maksimum yükseklik hakkı bulunuyorsa, bu yüksekliğe ulaşabilmek için son katların çekme kat şeklinde yapılması istenebilir. Uygulamada bu katlar çoğu zaman daha geniş açık teraslara sahip olur ve kullanım alanları alt katlara göre daha küçüktür.
Sonuç olarak çekme kat, binanın üst kütlesini hafifleten, hem görsel hem de teknik gereklilikleri karşılayan, alt katlara göre geri çekilerek inşa edilen üst kat anlamına gelir.