Şuyulandırma, gayrimenkul ve şehir planlama alanında bir taşınmazın birden fazla kişiye ortak paylı şekilde devredilmesini ifade eden, kökeni Osmanlı dönemine dayanan bir uygulamadır. Günümüzde daha çok hisseli arazi düzenlemeleri ve ortak mülkiyetin hukuki yapısı anlatılırken kullanılır. Temel olarak bir arazinin tamamına sahip tek bir kişi yerine, belirli oranlarda birden fazla kişinin hak sahibi olması anlamına gelir. Bu hak sahipliği bölünmüş parseller şeklinde değil, arazinin bütünü üzerinde hisseler biçiminde gerçekleşir. Yani sahip olunan şey arazi üzerinde belirli bir nokta değil, toplam değer ve kullanım hakkı içindeki bir paydır.
Bu kavram özellikle tarım arazilerinde, miras yoluyla bölünmüş taşınmazlarda ve kadastro çalışmalarının tam olarak sonuçlanmadığı bölgelerde sıkça karşımıza çıkar. Örneğin büyük bir arazinin üç kardeşe kalması durumunda, arazi fiziksel olarak üç parçaya ayrılmasa bile her kardeş belirli bir oranda hissedar olur. Bu hisse sahipliği, arazinin tamamı üzerinde söz hakkı tanır ve herhangi bir işlem yapılabilmesi için çoğu zaman diğer hissedarların onayını veya birlikte hareket etmesini gerektirir. Bir hissedar kendi payını satmak istediğinde, öncelik diğer hissedarlara tanınır; buna önalım hakkı denir ve şuyulandırma yapısının doğal bir sonucudur.
Uygulamada şuyulandırma, arazi kullanımını bazen zorlaştırabilir. Çünkü ortak mülkiyet, tek başına karar almayı neredeyse imkânsız hale getirir. Arazinin satılması, kiralanması, imara açılması ya da üzerinde yapı yapılması gibi konularda hissedarların uyum içinde olması beklenir. Bu nedenle birçok bölgede şuyun giderilmesi yani arazinin paylaştırılması veya bir kişide toplanması yönünde işlemler yapılır. Böylece ortaklık sona erer ve her hissedar kendi payına bağımsız bir şekilde sahip olur.
Kısacası şuyulandırma, bir taşınmazın bütün olarak kalmasına rağmen mülkiyet hakkının paylara bölünmesi durumunu anlatır. Ortak mülkiyetin hukuki çerçevesini belirleyen bu kavram, hem miras ilişkilerinde hem de tarımsal ve kırsal gayrimenkullerde sıkça karşımıza çıkar ve temel olarak arazinin tek sahip yerine bir grup hissedar tarafından yönetilmesini ifade eder.