Geçit hakkı, bir taşınmaz malın (arsa, tarla, arazi vb.) sahibine, komşu bir taşınmaz üzerinden geçiş yapma yetkisi tanıyan ayni bir haktır. Yani, bir mülkün sahibinin kendi taşınmazına ulaşabilmesi için, komşusunun taşınmazından belirli bir güzergâhı kullanmasına olanak sağlar.
Geçit hakkı özellikle yola cephesi olmayan ya da mevcut yolu yetersiz olan taşınmazlarda gündeme gelir. Türk Medeni Kanunu’na göre, bir taşınmazın sahibinin kamu yoluna çıkışı yoksa veya mevcut çıkışı ihtiyacını karşılamıyorsa, o taşınmaz için komşu taşınmazlar üzerinden geçit hakkı talep edilebilir. Bu durumda mahkeme veya tarafların anlaşmasıyla belirlenen güzergâh, mülkiyet hakkını zedelemeyecek şekilde düzenlenir. Geçit hakkı, tapuya işlenerek resmi bir statü kazanır ve taşınmazla birlikte sonraki maliklere de geçer.
Pratikte, örneğin bir tarlanın ya da arsanın ana caddeye doğrudan çıkışı yoksa ve komşu parsellerden biri üzerinden yol geçilmeden ulaşılamıyorsa, geçit hakkı devreye girer. Geçit hakkı verilirken en kısa, en az zarara yol açan ve en uygun güzergâh tercih edilir. Ayrıca bu hakkın tanınması karşılığında, geçit hakkı tanıyan taşınmazın sahibi genellikle bir bedel talep edebilir.
Özetle, geçit hakkı; yol bağlantısı bulunmayan veya mevcut bağlantısı ihtiyacı karşılamayan taşınmaz sahiplerinin, komşu mülk üzerinden geçiş yapabilmesini sağlayan yasal bir haktır. Bu hak sayesinde, mülklerin kullanım değeri korunur ve mağduriyetlerin önüne geçilir. Geçit hakkı her zaman tapuya kayıtlı hale getirilmeli ve resmi bir şekilde kullanılmalıdır.